Als alles is goed verlopen bij de stappen I en II heb je nu een ruwe uitlijn van je verhaal. Of toch minstens: een wereld die bestaat uit concepten die je publiek al kent, nieuwe ideeën waarover je voldoende uitleg geeft, en een opbouw die tegelijk logisch en interessant aanvoelt.
Met andere woorden, een hele rollercoaster aan voorspellingen en indrukken voor je publiek. Maar er is één probleem: je achtbaan heeft nog geen karretje. Je filmset staat propvol leuke dingen die je kan tonen, maar je hebt de camera nog niet geplaatst. Je podium en decor staan al te glinsteren maar er staan nog geen stoelen in de zaal. Je videogame ziet er oh zo verleidelijk uit, maar er is geen controller aangesloten.
Kortom: je hebt een standpunt nodig. Een mening. Een kijk op de materie. Een manier om in deze wereld die je creëerde te winnen (of net te verliezen als je verhaal een waarschuwing is). En die manier ga je samen met je lezer ontdekken. Dus zoek je één of ander weesje, vertel ‘m dat ie eigenlijk heel speciaal is (omdat ie kan toveren, een grote erfenis krijgt, enz.) en HUP, je bent vertrokken …
Waarom weesjes?
Waarop willen jullie focussen?
Geef één persoon de hoofdrol.
Wat motiveert hem/haar/hen? Wat is zijn/haar/hun doel?
Wat gelooft je hoofdrol?
Zoek ook zwaktes, bedreigingen, angsten en onzekerheden.
